زنی که منم

زنانگی ام را در شعر دوست دارم

وقتی از موهایم حرف می زنم و چشم هایم

وقتی از عطش لب هایم می نویسم و گرمای قلبم

زنانگی ام را در شعر دوست دارم

وقتی از لاک های نزده ی ناخن هایم می گویم و از خط های نکشیده ی چشم هایم

زنانگی ام در شعر آن چیزی است که خودم هستم

در خیالم

....

من یک زنم یک زن هر چقدر هم زشت و نازیبا

یعنی گنجینه ای از احساس و عشق و نیاز

یک زن یعنی من وقتی که شب ها با خیال یک بوسه می خوابم

یک زن یعنی من وقتی که بغض دارم

وقتی که گم می شوم در دغدغه های هر روزه ی زندگیم

ای کاش می شد من نباشم

مخلوق باشم اما زن نباشم

قطعا نیستم...